Klimaatverandering en de effecten van het gebruik van fossiele brandstoffen worden op alle bestuursniveaus gezien als een maatschappelijk probleem. Op Europees niveau zijn in 2010 afspraken gemaakt over de energietransitie. Het streven is dat er in 2020 20% hernieuwbare energie en 20% energiebesparing is bereikt. Deze ambitie is in Nederland vertaald naar een nationaal energieakkoord dat onder regie van de Sociaal Economische Raad (SER) in 2013 door vele partijen, waaronder de provincies, is ondertekend.

In 2015 werd in Parijs een klimaatakkoord gesloten met als doel om de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 graden Celsius te houden ten opzichte van het pre-industriële niveau en ernaar te blijven streven de stijging te beperken tot 1,5 graad Celsius.  Daarnaast werd afgesproken om snel een eind te maken aan het gebruik van fossiele brandstoffen omdat deze een belangrijke oorzaak zijn van overmatige CO2 uitstoot. Het akkoord is uitgewerkt in de Overeenkomst van Parijs die op 4 november 2016 in werking is getreden. De Overeenkomst van Parijs volgt vanaf 2020 het Kyoto-protocol op. 

Iedere grote transitie kent winnaars en verliezers. In aanvulling op het gezamenlijke onderzoek voerde de Noordelijke Rekenkamer daarom een afzonderlijk onderzoek uit naar de (verdeling van de) lusten en de lasten van de energietransitie in de provincies Drenthe, Fryslân en Groningen. In dit onderzoek is specifiek gekeken naar de verdeling van kosten en de baten ('lusten en lasten') van de duurzame opwekking van energie.